Gökyüzü / ODTÜ

Unutan

Sabır, sabır, sabır ve şükür. Kaç gün? 7 gün. Kaç kere? 6 kere. Ne zamana kadar? Bilmiyorsun. Pamuk ipliğine bağlı sanki her şey. Ölçü önemli. Eleştirdiğin kadar mutsuz olursun. Onu değiştirmeye çalıştığın kadar kaybetmeye doğru yol alırsın. Kendi nefsini adam et önce. Asla yalnız yemek yeme, reddedilmekten korkma. Tat o yenilgiyi, ki başarıya ulaştığında elinde tutmayı bilesin. Bana soruyor nasıl olacak. Sonra ben soruyorum, içimdeki cevaplıyor. Kardeşin mi, değil. Arkadaşın mı, değil. Eşin mi, hayır. Neyin o zaman? Bilmiyorsun. İnsan ne çok şey bilmiyor. En son kendi çıkarın dışında, ortaya Allah rızasından başka bir şey koymadan, ne zaman arayıp sordun bir yakınını, en yakın arkadaşını, kardeşini? İnsan ne kadar insan. Geçen sene öğrendim, insan nisyandan gelirmiş, unutan demekmiş. Ben hatırlamak istiyorum. Daha yaşamadan, bilmeden, hissetmeden unutmak istemiyorum. İnsan bazen yürüyemiyor, yürütemiyor. Birlikten dirlik doğar. Anlatmak istiyorsun. Geçiyor mu anlatınca? Yarana merhem oluyor mu? Dinlemek istiyorsun. İyileştirebiliyor musun dinleyince? İnsan nasibinden kaçabilir mi? Bunları konuşabiliriz. Ben mazeret üretmeyeceğim, hoş geldin.

Diğer Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.