Ümran

Korkma

Doğu ve batı. Siyah ve beyaz. Perde. İnsanlık ölüyor. Müslümanları öldürüyorlar. Çocukları vuruyorlar. Bir daha oku. Bir daha. Ümran’ı tanıyor musun? Ümran’ı vurdular. İnsanlığı vurdular. Biz ne yaptık, ne yapıyoruz? Ümran’ın katilleriyle anlaşmalar yapıyoruz; boyun eğiyoruz, uslu çocuk oluyoruz. Sonra bir şey diyemiyoruz o çocuklar ölürken, o çocuklar feryat ede ede ölürken, biz, bir şey diyemiyoruz. Katillerle anlaştık çünkü, bağlı artık elimiz kolumuz. Niye katillerle anlaşma yapıyoruz, hiç düşündün mü? Niye onlara boyun eğiyoruz? Silahı var çünkü onların, tankı var, uçağı var, hava savunma sistemi var, teknolojisi var. Kuş uçurtmuyorlar. Vallahi kuş uçurtmuyorlar. Biz sadece üzülüyoruz. Ne olacak diyoruz, bir şeyler yapalım, harekete geçelim diyoruz. Sonuç? Elde var sıfır. Çocuklar ölmeye devam ediyor. Yazarken bile içim sıkılıyor. İçim sıkılıyor anlatabiliyor muyum? Çalışmıyoruz. Düşünmüyoruz. Üretmiyoruz. Bizim artık tüketmek yerine üretmek için çalışmamız lazım. Farkında değilsin belki ama Ümranların yaşaması o oturduğun sıralardan geçiyor. Sahte acılarla donattılar hayatımızı; fanusun içine aldılar bizi, göremez olduk kendimizden başkasını. Çalışmak lazım. Bağımlı olmamak lazım. Bahane üretmemek lazım. Nefsimizi, malayaniyi bırakıp adam olmak lazım. Gerçekten bir şeylerin değişmesini istiyorsak, üzülüp üzülüp iki gün sonra unutmak yerine; sabredip, üretmek lazım. Yanlışı kaldırıp, yerine doğru olanı koymak lazım. Zalimin karşısında dimdik durmak lazım!

Göklerin ve yerin (azap ve yardım) orduları yalnız Allah’ındır. Allah, yegâne galiptir, hüküm ve hikmet sahibidir. Fetih 7

Diğer Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.