Kalbine İyi Bak – Kadir Gültekin
Ankara

Kalbine İyi Bak

Bu his çok farklı. Bir şehri izlemek için en güzel yer burası galiba. Gideceğimi hissediyorum. Arkadaşlarım beni bekliyor. Göçebe gibi yaşıyorum. Şikayetçi değilim ama. Yol türküleri eşlik ediyor bana. Bilmiyorum ne kadar kaldığını. Kendimi hiç olmayacak yerlerde, hiç olmayacak zamanlarda seni düşünürken buluyorum. Seni arıyorum ama bulamıyorum. Kayboldun. Bu kayboluş inşallah iyi bir hâl üzeredir. O zaman bulabilirim seni. Ruknettin’in Kalbi. Ötesi karanlık. Son 9 günüm çok güzel geçti. Daha önce birçok şehir gezdim, birçok yerde bulundum ama o günlerde aldığım tadı hiçbir yerde alamadım. ‘Bizden konuşan bizim elbisemize bürünür.‘ O elbiseyi üzerimizden hiç çıkarmayalım olur mu? Hayattaki her varlık bir yeri kendisine referans alıyor. Biz de o günleri kendimize referans alalım, o günler bize referans olsun. Burada biraz durmak iyi gelecek galiba. Biraz gözyaşı iyidir böyle zamanlarda.

Bazı insanlar var hayatımda, onlarla aramızda aşılmaz, görünmez bir duvar var sanki. Yakın zamana kadar üzülüyordum niye böyle diye. Sonradan anladım bunun aslında iyi bir şey olduğunu. Biz çoğu zaman farkında değiliz ama bazı insanlarla aramızda hep o görünmez duvar var. Bazı insanlarla da yollarımız bir şekilde birleşiyor. Yaşayarak öğrendim, öğreniyorum. Sen benim yol arkadaşımsın. Görmesem de, bilmesem de, ulaşamasam da öylesin. Yolculuğun sonuna yaklaşıyoruz. Gökyüzünde hilal var, hilalin üstünde bulutlar. Bir yerlerden bu tarafa doğru bakıyorsun biliyorum. Zaman duruyor. Ne fark eder? Ben yine yazarım. Sen hep İyi ol. Kalbin hep ferah bulsun bulunduğun yerlerde. Kendine ve kalbine iyi bak.

2 Yorum

  1. Anonim dedi ki:

    O günler, bu günlerse eğer:
    ‘Ben bu yurda ilk kez geliyorum,
    Ve ilk kez ruhumla yürüyorum.’
    Referansimiz olsun.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.