Geç Olmadan – Kadir Gültekin

Geç Olmadan

Uzaklaşmak istedikçe kendimi onunla hemhâl olurken buluyorum. Allah bizi samimiyetinden şüphe etmeyeceğimiz insanlarla karşılaştırsın. Ey güzel dost. En güzel dost. Dinliyorum. Dinledikçe kendime geliyorum. Gözyaşı ve alınteri. Uykusuz geceler. Sana ulaşamayacağım biliyorum. İsyan yok. Bir kez daha yaşayarak öğreniyorum. Çok şükür. İnsan sınanıyor. Her an, her dakika. Bazen farkında oluyoruz, bazen hiç farkında değiliz. Yalan yok, ben farkında değildim. Ayak diredim, olmaz dedim. Olanda hayır varmış, yeni anlıyorum. Bakıyorum, bir kere daha bakıyorum, bir kere daha. Yolun sonunu göremiyorum. Düşünüyorum, tekrar düşünüyorum, tekrar. Nasıl olacak bilmiyorum. Bir yarısı sabır bir yarısı şükür. Bir şekilde yollarımız birleşecek. Ben o günlere… Bu hisler insanı üzüyor. Senden uzaklaşmak istedikçe kendimden uzaklaşıyorum. Senden kaçıp kurtulunacak ve senin elinden sığınılacak bir yer varsa yine sensin. İnsan hiç ayrılmak istemiyor. Samimiyet var orada, güzellik var. Unutulmaması gerekenleri unutmadan yaşamaya devam ederiz inşallah. Seçtiğin kaderindir. Yola çıkacağız. Hesap günü gelince. Yağmur yüzümüze değince. Güneş bir mızrak boyu yükselince. Neredesin bilmiyorum. Gözlerin nereye değiyor bilmiyorum. Oraya baktığında ne hissediyorsun, bilmiyorum. Günler geçiyor, haftalar geçiyor, aylar geçiyor. Zaman geçtikçe daha çok uzaklaşıyoruz. Zaman geçtikçe mesafelerimiz daha çok uzuyor. Günler yoğun. Geceler uzun. Gözlerin uzak. İyi ol. İyi ol ki gönlümüz şifa bulsun, gidelim geç olmadan.

İlgili Yazılar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.