Kadir Gültekin – Sayfa 3 – "Azınlık olmak iyidir."

Son Durum

İçimde adını tam koyamadığım kötü bir his var. Neden böyle hissediyorum bilmiyorum.
Sanki herkes ilerliyor da ben olduğum yerde duruyormuşum gibi.
Sürekli hareket etme hali, sürekli öne geçme hissi canımı çok sıkıyor. Manevi olarak kendimi iyi hissetmiyorum.
Biraz soluklansak, biraz oturup içimizi dinlesek sanki her şey düzelecekmiş gibi. Fiziki uzaklıklar manevi uzaklıkları da beraberinde getiriyor.
Ben iyi bir insan değilim. Şimdiki ruh halim olsaydı o cümleleri kurmazdım. Dönüp dolaşıp aynı anı kafamın içinde tekrar yaşıyorum.
Kaç kere rüyamda gördüğümü hatırlamıyorum bile.

Herkes kendi dünyasında. Sen de öylesin. Nasılsın?
Ben iyi değilim. Burası, bu bakışlar, bu konuşmalar, bu ilişkiler, bu hisler iyi değil.
İnsanlar meşgul. Herkes çok yoğun. Durup etrafındaki gözlere bakacak vakti yok kimsenin.

Ben arkadaşlarımı çok özledim. Ailemi çok özledim. Asım’ı çok özledim. Esat’ı çok özledim.
Bu boşlukta olma hissi. Bu yetişememe hissi. Bu kaybetme hissi. Bu uzaklaşma hissi. Bu gitme hissi.

Bu yorgunluk geçecek gibi değil.

Asıl Vazifemiz

“Nasihatten murat, nasihati tutmaktır.” Böyle söylüyor Mahmud Es’ad Coşan hocam bir başka sohbetinde. Vaktinizi ayırıp izlemenizi tavsiye ediyorum. Nasihatleri tutmak nasip olur inşallah… Selam ve dua ile.

Hallelujah

“…burada kalamazsın ve başa dönemezsin.”

Geç Olmadan

Uzaklaşmak istedikçe kendimi onunla hemhâl olurken buluyorum. Allah bizi samimiyetinden şüphe etmeyeceğimiz insanlarla karşılaştırsın. Ey güzel dost. En güzel dost. Dinliyorum. Dinledikçe kendime geliyorum. Gözyaşı ve alınteri. Uykusuz geceler. Sana ulaşamayacağım biliyorum. İsyan yok. Bir kez daha yaşayarak öğreniyorum. Çok şükür. İnsan sınanıyor. Her an, her dakika. Bazen farkında oluyoruz, bazen hiç farkında değiliz. Yalan yok, ben farkında değildim. Ayak diredim, olmaz dedim. Olanda hayır varmış, yeni anlıyorum. Bakıyorum, bir kere daha bakıyorum, bir kere daha. Yolun sonunu göremiyorum. Düşünüyorum, tekrar düşünüyorum, tekrar. Nasıl olacak bilmiyorum. Bir yarısı sabır bir yarısı şükür. Bir şekilde yollarımız birleşecek. Ben o günlere… Bu hisler insanı üzüyor. Senden uzaklaşmak istedikçe kendimden uzaklaşıyorum. Senden kaçıp kurtulunacak ve senin elinden sığınılacak bir yer varsa yine sensin. İnsan hiç ayrılmak istemiyor. Samimiyet var orada, güzellik var. Unutulmaması gerekenleri unutmadan yaşamaya devam ederiz inşallah. Seçtiğin kaderindir. Yola çıkacağız. Hesap günü gelince. Yağmur yüzümüze değince. Güneş bir mızrak boyu yükselince. Neredesin bilmiyorum. Gözlerin nereye değiyor bilmiyorum. Oraya baktığında ne hissediyorsun, bilmiyorum. Günler geçiyor, haftalar geçiyor, aylar geçiyor. Zaman geçtikçe daha çok uzaklaşıyoruz. Zaman geçtikçe mesafelerimiz daha çok uzuyor. Günler yoğun. Geceler uzun. Gözlerin uzak. İyi ol. İyi ol ki gönlümüz şifa bulsun, gidelim geç olmadan.