Nisan 2017 – Kadir Gültekin

Aylık Arşiv: Nisan 2017

Kuşlar

Gel

O köy evlerinin birinde olmak isterdim. Başımı koyup yastığa, uyumak isterdim. Bir ışık yanıyor, birçok ışık sönüyor. Ne gündü ama. İnsan ne kadar karmaşık hisler yaşıyor. Bugün biraz farklıydı diğer günlerden. İyi mi oldu? İyi oldu. Yetişemedik, belki de hiç yetişemeyecektik. Siz hiç hissettiklerinizi gömmek zorunda kaldınız mı? Biz kaldık. Beş kişiyiz biz, beş dost, beş kardeş. Hayatımızın bir köşesinde hep hüzün var. Olsun. Şükürler olsun. Gitmek yorulur mu hiç. Gidelim, iki çift göz, bir tek kalp. İnsan insanın sığınağıdır. Gel. Gel ki gitmelerin bir anlamı olsun. Gel ki mesafelerin bir hükmü kalmasın. Gel ki şarkılar mânâ bulsun, şiir olsun hayat. Bir insana inanmakla başlıyormuş ya her şey, bir insana yetişememekle bitmesin. Sana anlatacak ne çok umudum var, sana susacak ne çok hayalim var.

Ankara’ya doğru – 02:47