Uzak

Yazmayı çok özledim. Uzun zaman sonra, uzun bir vaktim oldu çok şükür. Çok yoruldum. Yorgunluğum gözlerime yansıyor artık. İmtihan üstüne imtihan. Yetişmesi gereken işler. Bu kargaşada sana yetişemeyen ben. Arkadaşlarımı çok özledim. Bazı arkadaşlarım değişti. Onların o değişmeyen, eski hallerini özledim. Beraber ateş yakmayı, o ateşe hayallerimizi atmayı özledim. Ben çok uzaktayım. Hem senden hem arkadaşlarımdan çok uzaktayım. Ömrümün hiçbir döneminde kendimi, kendime bu kadar uzak hissetmemiştim. Samimiyeti, dürüstlüğü, yenilsem de vicdanımın rahat olmasını özledim. Burada biraz durmak isterdim. İçim hiç rahat değil. Müzik dinlemek, o an için rahatlatıyor ama müzik bittiğinde, kendimle baş başa kaldığımda, istemediğim hisler hemen yakalıyor beni. Kader gayrete aşıktır. Yeteri kadar gayret ediyor musun? Beynimin bir köşesinde hep sen. İçimin bir köşesi hep yara. Yarımız. Ne zaman tam oluruz, acaba tam olur muyuz bilmiyorum. Bilmeni, tamam bilemesen de hissetmeni istiyorum. Bir yağmurun altında yürümek istiyorum seninle. Karanlıkta oturmak istiyorum. Karanlığı benim kadar sev istiyorum. Benimle kaybol istiyorum. Hiçbir şey düşünmek istemiyorum o an. Beynimi kemiren bütün duygulardan sıyrılmak istiyorum. Beni anla istiyorum. Anlıyor musun? Gidelim buralardan, içimize dönelim. Zaman uzadıkça aramız açılıyor. Acıyan içimi sana açmak istiyorum. Müzik bitiyor, bitmesin. Kaç ömür daha bekleyeceğiz? Ben artık varmak istiyorum.

Yaşamak

Yaşamak iyi gelmiyor hiçbir sancımıza

Bülent Parlak